Ποια αντλία αυτόματης εκκίνησης χρησιμοποιείται για οργανικούς διαλύτες;

Οι οργανικοί διαλύτες έχουν συνήθως ισχυρή διαβρωτικότητα και πτητικότητα, επομένως όταν επιλέγετε μια αντλία αυτόματης πλήρωσης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ακόλουθοι βασικοί παράγοντες:

Αντοχή στη διάβρωση: Το σώμα της αντλίας και τα εσωτερικά μέρη που έρχονται σε επαφή με υγρό πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ανθεκτικά στη διάβρωση υλικά, όπως φθοροπλαστικά (όπως PTFE, FEP, PVDF, κ.λπ.), ανοξείδωτο χάλυβα (όπως 316L, 304, κ.λπ.) , ή άλλα ειδικά κράματα, για την πρόληψη της διάβρωσης από οργανικούς διαλύτες.

Σφράγιση και ασφάλεια: Λόγω της πιθανότητας εύφλεκτων και εκρηκτικών οργανικών διαλυτών, το σύστημα στεγανοποίησης της αντλίας πρέπει να είναι αξιόπιστο, να αποτρέπει τη διαρροή και να λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις αντιεκρηκτικής προστασίας στο σχεδιασμό.

Απόδοση αυτοαναρρόφησης: Για οργανικούς διαλύτες, οι αντλίες αυτοαναρρόφησης θα πρέπει να έχουν δυνατότητες γρήγορης αυτοαναρρόφησης για τη μείωση της επίδρασης των μιγμάτων αερίου-υγρού στην απόδοση της αντλίας.

Σχεδιασμός χωρίς διαρροές: Οι αντλίες μαγνητικής μετάδοσης κίνησης αποτελούν ιδανική επιλογή για τη μεταφορά οργανικών διαλυτών, καθώς οδηγούνται με μαγνητική σύζευξη χωρίς μηχανικές σφραγίδες, αποφεύγοντας έτσι τον κίνδυνο διαρροής.